ဆင္----ေခြးေမွ်ာ္၊ ေနာက္ေတာ္ပါး အစုတ္အပ႔ဲ မ်ားစြာနဲ႔ -----အုိဘဲ့---ကင္တာနာ
ဟဲဟဲ--- ေသာမတ္အုိေဟးကင္တာနာ ဆုိတဲ့ မီးပြားကအနားေရာက္ေနေတာ့ ဗ႐ုတ္သုကၡေတြက ပုပ္ပြေနတဲ့ ေလာင္စာေတြကုိ ျပန္အသက္သြင္းဖုိ႔ ႀကံစည္လာျပန္ေတာ့တယ္။ ကင္တာနာေၾကာင့္ပဲ ေထာင္နံရံေတြဖြင့္ရေတာ့မလုိ၊ ရာဇဝတ္သားတုိ႔ရဲ႕ ကယ္တင္ရွင္ႀကီးေရာက္လာလုိ႔ ငလ်င္ႀကီးပဲလႈပ္ေတာ့မလုိ။ ဟားဟား--- အမွန္ေတာ့ ကင္တာနာဟာ ဘာေကာင္မွမဟုတ္ဘူး။ သူမ်ားအိမ္ျပဴတင္းေပါက္ လုိက္ေခ်ာင္းတဲ့ မႏူးမနပ္ဆယ္ေက်ာ္သက္ကေလးလုိ႔ပဲ က်ဳပ္ေတာ့ျမင္တယ္။ သူမ်ားအိမ္လုိက္ေခ်ာင္း၊ စား--စားျပန္ၿပီ၊ သြားျပန္ၿပီ၊ ထုိင္--ထုိင္ျပန္ၿပီ၊ အိပ္--အိပ္ျပန္ၿပီ၊ ေလွ်ာက္စြက္ဖက္မယ္၊ ဆရာလုပ္မယ္၊ ဒါပဲ။ တကယ္ေတာ့ ကင္တာနာ ဟာ သူ႔မိသားစုအေပၚေတာင္ တာဝန္ေတြေက်ႏုိင္ခဲ့ရဲ႕လား မေျပာႏုိင္ဘူးဗ်။ အခုေတာ့ သူမ်ားႏုိင္ငံလာၿပီး ဆရာႀကီးလုပ္ေနလုိက္တာ။ေထာင္ထဲေရာက္ေနတဲ့ ေထာင္က်ေနတဲ့ ပုဂၢဳိလ္ေတြကုိ “ေက်နပ္ရဲ႕လား” လုိက္ေမး၊ မေက်နပ္ဘူးလုိ႔မေျပာမခ်င္း တစ္မ်ဳိးၿပီးတစ္မ်ဳိးေျပာင္းၿပီးေမး၊ မေက်နပ္ဘူး၊ အဆင္မေျပဘူး ဆုိတဲ့ အေျဖရမွပဲ ေနာက္တစ္ေယာက္ဆီ ကူးေလေတာ့လည္း ဘယ္လုိလုပ္ လြတ္ေတာ့မွာလည္း။ ဒီလုိမ်ဳိးေမးလုိ႔ကေတာ့ အေဖနဲ႔ သားေတာင္ ထ ႐ုိက္ၾကရဖုိ႔ပဲရွိေတာ့တယ္။ လူဆုိတာေတာ့ ကုိယ့္ဘာသာကုိယ္ ေခ်ာ္လဲတာေတာင္ ေျမႀကီးအျပစ္တင္တတ္ၾကတဲ့ အမ်ဳိးဆုိတာကုိ ကင္တာနာ မသိတာေတာ့ မဟုတ္ ေလာက္ဘူး။ က်ဳပ္တုိ႔ ရပ္ကြက္ထဲက စကားလုိေျပာရရင္ “ေခြးဝမ္းသာေအာင္ ေလလည္ျပရတဲ့ သေဘာေနမွာပါ” ။ သူ႔ခမ်ာလည္း ျမန္မာျပည္က ျပန္လာရင္ အနည္းဆုံး ေခြးသားေရပုရပုိဒ္တစ္ခ်ပ္ေလာက္ေတာ့ ပါမွ တည္ၿမဲမွာကုိးဗ်။ “ျမန္မာျပည္ကျပန္လာတယ္။ ေထာင္က်အက်ဥ္းသားေတြက အားလုံးေပ်ာ္ရႊင္ဝမ္းသာေနၾကတယ္” ဆုိလုိ႔က ေတာ့ ကင္တာနာ အတြက္ ေနာက္တစ္လ လစာထုတ္ဖုိ႔ cheque က တာ့တာျပသြားမွာေလ။ သနားပါတယ္ သူ႔ခမ်ာ။ ကုိယ္ခ်င္းစာေပးရမွာေပါ့။ ဒါေပမယ့္ အခြင့္ေကာင္းေတာ့မယူနဲ႔၊ ေတာ္ရုံလုပ္၊ ျပႆနာရွာရင္ေတာ့ dinner ထဲ သဲထည့္ ေကၽြးပစ္လုိက္မွာ။ ျမန္မာ့ စိတ္ဗ်။ ေစာ္ကားလာလုိ႔ကေတာ့ ဘယ္ႏုိင္ငံသား ဘယ္အဖြဲ႔ ျဖစ္ေစ ၾကည့္မွာမဟုတ္ဘူး။ လုပ္ပစ္လုိက္မွာ။ ကင္တာနာႀကီးအျမင္ရွင္းႏုိင္ မႏုိင္ေတြးၾကည့္တယ္၊ သိပ္မနိပ္ပါဘူးဗ်ာ။ ကဲ---ေတာဘက္ကရြာတစ္ရြာ ကင္တာနာေရာက္ သြားတယ္ဆုိပါစုိ႔၊ မုိးလင္းလုိ႔ ရြာသားေတြ ရြာျပင္ကုိ အုပ္စုလုိက္ ခပ္သုတ္သုတ္ထြက္သြားၾကမယ္ဗ်ာ။ ကင္တာနာႀကီး ဘာေတြးမလဲ။ အစုိးရက ရြာသူရြာသားေတြကုိ ဖိစီးမႈေတြေပးထားလုိ႔ ရြာသားေတြမွာ ပူပင္ေသာကေတြနဲ႔ ပ်ာယီးပ်ာယာ ျဖစ္ေနၾကတယ္လုိ႔ေတြးမွာ။ သူ႔ကုိေသြးထုိးထားတာေတြက ရွိေနမွာကုိး။ အမွန္ေတာ့ ယင္လုံအိမ္သာ မေဆာက္ႏုိင္ၾကေသးလုိ႔ ေတာထုိင္ဖုိ႔ ေျပးၾကတာပါ။ ကင္တာနာ့မွာ ဒါေတြကုိ နားလည္ႏုိင္ေလာက္တဲ့ အသိမရွိႏုိင္ဘူးေလ။ ေနာက္တစ္ခု----ရြာဘုရားပြဲမွာ ပုိက္ဆံႀကဲၾကေတာ့ ရြာသားေတြက လုၾကယက္ၾက လုိက္ေကာက္ၾကတယ္။ ကင္တာနာ ဘာေတြးမလဲ။ (၁) သူေၾကာက္သြားမယ္။ လူေတြက သူ႔ကုိပါ တြန္းထုိးေကာက္ၾကမွာကုိး။ (၂) ဒီေလာက္ပုိက္ဆံကေလးကုိေတာင္မွ လုယက္ေကာက္ေနၾကတယ္ဆုိေတာ့ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ အရမ္းႀကီး ငတ္ျပတ္ေနၾကၿပီ လုိ႔သုံးသပ္မယ္။(၃) အစီရင္ခံစာမွာ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ လူေတြဟာ အၾကမ္းဖက္ခ်င္ ေလာက္ေအာင္ ဒုကၡေရာက္ေနၿပီလုိ႔ ေရးမယ္။ (၄) အတည္ျပဳဖုိ႔ တစ္ျခားလူေတြကုိ ေမးမယ္။ အေမးခံရတဲ့လူေတြက ဟုတ္တယ္၊ ပြဲပ်က္ေနၿပီလုိ႔ေျဖမယ္။ ဒါက ကင္တာနာရဲ႕ ကိစၥ။ ျမန္မာဘက္ကေတြးၾကရေအာင္၊ (၁) အလွဴမွာႀကဲတဲ့ ပုိက္ဆံဟာ သန္႔ရွင္းမြန္ျမတ္တဲ့ ပုိက္ဆံျဖစ္တယ္၊ လာဘ္ေကာင္းတယ္။ ရလုိ႔ဘုရားစင္မွာ တင္ထားရင္ ေနာက္ထပ္ ဝင္လာမစဲ တစ္သဲသဲ ျဖစ္မယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကင္တာနာမကလုိ႔ ကင္တာနာ့ အေဖလည္းမေရွာင္ႏုိင္ဘူး၊ ကုိယ္ဦးေအာင္ရဖုိ႔အတြက္ ကုိင္ထုတ္ပစ္လုိက္မယ္၊ ဒီလုိေတြးတယ္။ (၂)အလွဴပုိက္ဆံ ဟာ အေရအတြက္ အဓိကမဟုတ္ဘူး။ အနိမ့္ဆုံးအေႀကြကအစ ဘာရရ ရဖုိ႔သာအဓိကျဖစ္တယ္ (၃)ဘုရားမွာႀကဲတဲ့ ပုိက္ဆံေကာက္ရင္း ကြဲျပဲသြားေစဦးေတာ့ တစ္ေယာက္တစ္ေယာက္ အၿပဳံးမပ်က္ ေခၚႏုိင္ေျပာႏုိင္တယ္၊ အၾကမ္းဖက္မႈလုိ႔ လုံးဝ မသတ္မွတ္ဘူး။ (၄)ကင္တာနာ ေမးမယ့္လူေတြက အစုိးရကုိ မလုိမုန္းထားသူေတြမုိ႔၊ ၾကက္ဖႀကီးေနမေကာင္းလုိ႔ တြန္သံ နည္းနည္းေနာက္က်တာေတာင္ အစုိးရကုိ အျပစ္ဖုိ႔တတ္တဲ့သူေတြမုိ႔ ကင္တာနာရဲ႕ ေဝဒနာကုိ မီးထုိးေပးၿပီး ရြဲ႕ေစာင္းေနတဲ့ အစီရင္ခံစာႀကီးကုိ ေပါလစ္(polish)တင္ေပးၾကမယ္။
ကဲ-- ေနာက္တစ္မ်ဳိးၾကည့္ရေအာင္။ ရြာမွာ ရပ္ကြက္ထဲမွာ သန္႕ရွင္းေရးလုပ္ၾကတယ္။ ခုတ္ၾကထြင္ၾက လွဲၾကက်င္းၾကနဲ႔ေပါ့။ တစ္ခ်ဳိ႕ပ်င္းတဲ့ေကာင္ေတြက ေဝးရာေခ်ာင္မွာ ေရွာင္ေနၿပီး ေမွာင္သေလး ေစာသေလး၊ လက္ကေလးေပၚ ေမးထမ္းလုိ႔ လုပ္ငန္းကုိ ကဲ့ရဲ႕ ႐ႈတ္ခ်မယ္။ ေရကန္တူးၾကတယ္၊ ေရအဆင္ေျပၿပီးသားတစ္ခ်ဳိ႕က မလုပ္ခ်င္။ လူရွင္းရာအရပ္ ေျမမွာေက်ာကပ္လုိ႔ လုပ္ငန္းကုိ ကဲ့ရဲ႕ ႐ႈတ္ခ်မယ္။ ဒီလုိကိစၥေတြမွာ ျပန္ၾကည့္ရမွာက အက်ဳိးရွိသူက ဘယ္ေလာက္ ပ်င္းရိသူက ဘယ္ေလာက္ ဆုိတာေပါ့။ လုိအပ္ရင္ေတာ့ ကုတ္(ဂုတ္)ကဆြဲၿပီး လုပ္ခုိင္းရမွာပဲ။ ဒီလုိေနရာမ်ဳိးကုိ ကင္တာနာႀကီးေရာက္လာၿပီဆုိပါေတာ့။ သူက လုပ္သူေတြဆီ သြားမွာ မဟုတ္ဘူး။ ႐ႈံ႕တြ ကုတ္ကြ အပုပ္ခ်သမားေတြ ဆီကုိသြားၿပီး လုပ္အားခရသလား၊ ဆႏၵရွိလုိ႔လုပ္တာ လား၊ အတင္းအဓမၼခုိင္းတာလား ေမးမယ္။ ကဲ--- အေျဖဘာရမလည္း၊ ႀကဳိသာေရးခ်လုိက္ေတာ့၊ ခရီးမသြားနဲ႔၊ စရိတ္ကုန္တယ္။အဲဒါပဲ။ ဒီလုိဥပမာေတြမ်ားစြာရွိႏုိင္တယ္။ ဒါကုိၾကည့္ရင္ ဘယ္လုိလုပ္ ဒီပုဂၢဳိလ္က ျမန္မာႏုိင္ငံအေၾကာင္း မွန္မွန္ ကန္ကန္တင္ျပႏုိင္မွာလည္းဆုိတာ သံသယပြားစရာေတြ တစ္ပုံတစ္ပင္။ သူက ဒီနုိင္ငံအေၾကာင္း ဘယ္တုံးက ဘယ္ေလာက္ သိခဲ့လုိ႔တုံး။ အခ်က္အလက္ေတြရဖုိ႔ ျမန္မာေတြကုိပဲ ေမးတာပါ လုိ႔ ေျပာရေအာင္ သူေမးတဲ့သူေတြက ဘယ္သူေတြတုံး။ အဲဒီေတာ့ က်ဳပ္ကေတာ့ ေျပာလုိက္ခ်င္တယ္။ “ ဒါလိမ္ဆင္ႀကီး”ဗ်။ ဒီလုိပဲ။ ေထာင္က်တဲ့သူေတြက ထိမ္းသိမ္းသူေတြကုိ အေကာင္းေျပာေနမွေတာ့ ေထာင္မွာ တံခါးတပ္စရာေတာင္ လုိေတာ့မွာမဟုတ္ဘူး။ ျပႆနာတစ္ခုျဖစ္တာနဲ႔ တရားခံက “သူမွားပါတယ္” ဆုိၿပီး ေထာင္ထဲကုိ အသာကေလး ဝင္ထုိင္၊ ႏွစ္ျပည့္ၿပီ ဆုိမွ ျပန္ထြက္လာခဲ့။ တရားသူႀကီးေတြကလည္း တရား႐ုံးထုိင္စရာ မလုိပဲ အိမ္ေတြမွာ ေရေႏြးၾကမ္းေသာက္ရင္း တရားခံကုိ “ေမာင္မင္းကေတာ့ ေထာင္ထဲမွာ ၅ ႏွစ္သြားေန၊ ၁၀ ႏွစ္သြားေန၊ အိမ္ကုိလည္း ခဏခဏ ျပန္မလာနဲ႔ဦး ” စသျဖင့္ ထန္းလ်က္ခဲကုိက္ရင္း ဆုံးျဖတ္။ အားလုံး OK ပဲဗ်ာ။ အခ်ဳပ္ကားေတြကုိ Taxi ဆြဲ၊ ရဲ က ပြဲထဲမွာ လူျပက္လုပ္၊ ေရွ႕ေနအုပ္စုက တရား႐ႈလုိ႔ ဘာဝနာပြား၊ တရားသူႀကီးက ေခါင္းေပါင္းႀကီးနဲ႔ “မီးေဘးေရွာင္ မေလာင္ခင္တား” သီခ်င္းကုိညည္း၊ ကဲ---ၿပီးၿပီ--ေကာင္းလုိ္က္ေလဗ်ာ၊ ဒါေတာင္လြတ္ပါ့မလား မေသခ်ာ။ အစုိးရလုပ္လုိ႔ လူေတြ ႐ူးကုန္ပါၿပီ ဆုိၿပီး စြပ္စြဲမလား ေတြးရေသး။ ကင္တာနာႀကီးတုိ႔ တုိင္းျပည္မွာေရာ ဒါမ်ဳိး လုပ္ႏုိင္ၿပီလား လုိ႔လည္း ေမးၾကည့္ခ်င္တယ္။ ဘာေျဖေျဖ က်ဳပ္ကေတာ့ မွန္မယ္လုိ႔ မထင္ေပါင္။ အေမရိကန္ခုိင္းတုိင္းလုိက္လုပ္ေနရတဲ့ပုဂၢဳိလ္ေတြမဟုတ္လား။ က်ဴးဘားပင္လယ္ေအာ္က ဂြာတာနာမုိ အက်ဥ္းစခန္းကုိေတာ့လူ႕အခြင့္အေရးကုိယ္စားလွယ္ႀကီးေတြ လာၾကည့္ဖုိ႔ ဖိတ္မယ္မထင္ဘူးဗ်။ ဒါက်ေတာ့ သူ႔နုိင္ငံလုံၿခဳံေရး တဲ့၊ ျမန္မာႏုိင္ငံလုံၿခဳံေရး၊ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာတည္တံ့ေရးအတြက္ ျမန္မာအစုိးရကလုပ္တာကုိက်ေတာ့၊ လူ႔အခြင့္အေရးနဲ႔ မညီဘူး-----တဲ့ဗ်။ နိပ္ဟ။ ကဲပါကင္တာနာႀကီးေရ၊ မေယာင္ရာ လာဆႏြင္းလူးမေနနဲ႔၊ ရြာက စကားပုံနဲ႔ ေျပာရရင္ေတာ့ “ဆင့္ဟုိဟာ အနာ လုပ္မေနနဲ႔”လုိ႔ေျပာရမွာေပါ့။ အဲဒီဟာက နဂုိကတည္းက ဒီအတုိင္းပဲဟ ကင္တာနာႀကီးရ။ အခ်ိန္ကုန္တယ္။ ျမန္ျမန္သာျပန္၊ နင္လည္းေျပာခ်င္ရာေျပာ၊ ျမန္မာေတြကလည္း ျမန္မာ့ထုံးစံအတုိင္းသြားမွာပဲ။ ျမန္မာေတြ အေၾကာင္းသိဖုိ႔ ဒီတစ္ေခါက္အျပန္ ၊ စာအံသံ ကက္ဆက္နဲ႔ဖမ္း၊ သူငယ္တန္းဖတ္စာကုိခါးၾကားထုိး၊ ခပ္ရုိးရုိးေလးပဲ အားခဲၾကည့္လုိက္၊ မမုိက္နဲ႔ေတာ့ ကင္တာနာ။ ထုိ႔အတူပဲ ျမန္မာျပည္ထဲက “ဆင္---ေခြးေမွ်ာ္” အဖြဲ႔ေတြကလည္း ကင္တာနာႀကီးကုိေမာ့မေနနဲ႔၊ ေဆာ့စရာရွားလုိ႔ ဒါႀကီးက လည္း ဒါမ်ဳိးပဲ၊ ထူးစရာမရွိ သိဖုိ႔ေကာင္းေနၿပီ။ ကဲ---- အရပ္ကတုိ႔ေရ။ ကင္တာနာမပါတဲ့ ၂၀၁၀ ၊ ေစာင့္ေနမယ္ဆုိတာ အေသအခ်ာႀကီးပါ။(ေအာင္ဘု)