တတ္လည္းတတ္ႏုိင္ၾကပါေပ့ဗ်ာ။
ထုိင္းႏုိင္ငံေရတပ္က သူတုိ႔ႏုိင္ငံထဲ ခုိးဝင္လာတဲ့ ဘဂၤါလီကုလားေတြကုိ လက္မခံဘဲ ျပန္လႊတ္လုိက္ တဲ့အျပင္ ေနာက္ျပန္မလာႏုိင္ေအာင္ဆုိၿပီး ေလွကစက္ေတြကုိျဖဳတ္ၿပီးမွ ျပန္လႊတ္လုိက္တယ္တဲ့။ ၾကားရစက ေတာ့ ရက္စက္လွေခ်လားဆုိၿပီး တစ္မ်ဳိးေလးျဖစ္ရေပမယ့္ ထုိင္းက တာဝန္ရွိသူတစ္ေယာက္ ေျပာစကားၾကားရ ေတာ့လည္း သူတုိ႔ကုိ ကုိယ္ခ်င္းစာမိပါတယ္။ သူေျပာတာက သူ႔ႏုိင္ငံမွာလည္း စား၊ ေရ၊ ရိကၡာကအစ သူ႔အတုိင္းအထြာနဲ႔သူမုိ႔ သူတုိ႔ႏုိင္ငံကုိေတာ့ မလာၾကပါနဲ႔တဲ့ ေျပာလာပါတယ္။ ဟုတ္တာေပါ့။ သူ႔ႏုိင္ငံသား လူဦးေရနဲ႔ သူ႔စားနပ္ရိကၡာ တြက္ခ်က္ထုတ္လုပ္ထားမွာကုိး။ ဝင္လာတဲ့လူေတြမွာလည္း အလုပ္လုပ္ႏုိင္သူက ဘယ္ေလာက္ပါလုိ႔ ထုိင္စားမယ့္သူက ဘယ္ေလာက္ပါမွန္းမေျပာႏုိင္ဘူးမဟုတ္လား။ ထားပါေတာ့ေလ။
အဓိပၸါယ္မရွိတာက ဒီအစုတ္ပလုတ္ဘဂၤါလီကုလားေတြကုိ သူတုိ႔ေလာက္မွ မခ်မ္းသာတဲ့၊ ဆင္းရဲလွပါခ်ည္ရဲ႕လုိ႔ သူတုိ႔တစ္ေျပာတည္းေျပာေနၾကတဲ့ က်ဳပ္တုိ႔ျမန္မာျပည္ဆီ တြန္းပုိ႔ေနတာကုိမႀကဳိက္တာ။ ဆင္းရဲတယ္ဆုိ၊ စားနပ္ရိကၡာ မလုံေလာက္ဘူးဆုိ၊ အခုက်ေတာ့ ထပ္ၿပီးေကၽြးဖုိ႔လူေတြတင္သြင္းျပန္ၿပီလား။ ယုတၱိမရွိလုိက္တာ။ က်ဳပ္တုိ႔ျမန္မာမ်ဳိးထဲမွာ အဲေလာက္စုတ္ျပတ္တဲ့၊ က်က္သေရယုတ္တဲ့အမ်ဳိးေတြ မရွိခဲ့ဘူးဗ်။ ဘယ္ကၾကည့္ၾကည့္၊ ညာကၾကည့္ၾကည့္ မီးေသြးခဲ ပုံသြင္းထားသလုိ ဘယ္လုိမွ ပုံေဖာ္လုိ႔မရတဲ့အမ်ဳိးက ျမန္မာႏုိင္ငံထဲကတဲ့လား။ ႀကံႀကီးစည္ရာဗ်ာ။ ဒီေကာင္ေတြဟာ ၁၈၂၄ ခုႏွစ္ အဂၤလိပ္-ျမန္မာ စစ္ပြဲအၿပီး အဂၤလိပ္ေတြက သူတုိ႔ရဲ႕ဆန္စပါးထုတ္လုပ္မႈလုပ္ငန္းအတြက္ တင္သြင္းလာတဲ့ လယ္ကူလီေတြသာလွ်င္ ျဖစ္တယ္။ ကူလီမ်ဳိးသာျဖစ္ၿပီး ျမန္မာမ်ဳိးမဟုတ္တာ အထင္အရွားပဲ။ အဂၤလိပ္ျပန္လွ်င္ သူတုိ႔လည္းျပန္ၾကေပါ့။ အေနၾကာတုိင္း ႏုိင္ငံသားျဖစ္ၾကရေတာ့မွာလား။ ျဖစ္သင့္တယ္ မျဖစ္သင့္ဘူးဆုိတာကုိ က်ဳပ္တုိ႔ တုိင္းရင္းသား ေတြကသာလွ်င္ ဆုံးျဖတ္မယ္ဗ်။ အျပင္က ဝင္မရႈပ္ၾကနဲ႔။ ရႈပ္တယ္ဗ်ာ။ တစ္ခါတည္း အေျဖေပးလုိက္ မယ္။ NO ပဲ။ ကမ ၻာတည္သေရြ႕ NO ပဲ။
က်ဳပ္တုိ႔ႏုိင္ငံသားေတြ အပင္ပန္းခံ ေဖာ္ထုတ္ထားတဲ့ လယ္ေျမေတြဟာ သူတုိ႔အတြက္ မျဖစ္ႏုိင္ဘူး။ ဘုရားေပးလုိ႔ရလာတဲ့ သယံဇာတေတြဟာ သူတုိ႔အတြက္မျဖစ္ႏုိင္ဘူး။ အမ်ဳိးခ်င္းတူပါတယ္လုိ႔ ဘယ္သူ႔သြားေမး ေမး မျငင္းႏုိင္တဲ့ သူတုိ႔ရဲ႕ဘဂၤလားျပည္ကုိျပန္ၾကပါလား။ အဲဒီတုိင္းျပည္ကလည္း ကုိယ့္အမ်ဳိးကုိယ္ျပန္ေခၚၾက ပါလား။ ဒီလုိအလြယ္ေလးျငင္းရုံနဲ႔ ၿပီးၾကေရာလား။
ျမန္မာေတြဟာ ေဖာ္ေရြတယ္။ ။ ကူညီတတ္တယ္။ ဧည့္ဝတ္ေက်ပြန္တယ္။ ဒါကမ ၻာသိပဲ။ ဒါေပမယ့္ ဧည့္သည္စစ္မွ ဧည့္ဝတ္ေက်ႏုိင္ေတာ့မေပါ့။ အိမ္ဦးတက္လာၿပီး ေနရာဦးမယ့္ ဟာမ်ဳိးေတြကုိ ျငင္းဆန္ဖုိ႔လည္း ဝန္မေလးဘူးဗ်။ ထစ္ကနဲရွိ ျမန္မာ၊ ထစ္ကနဲရွိျမန္မာနဲ႔ လုပ္ေနၾကေတာ့ ခက္သားလား။ အားနာပါးနာနဲ႔ လက္ခံေပးရေလာက္ေအာင္ကလည္း က်က္သေရမရွိလုိက္တာဗ်ာ။ ဒါႀကီးေတြ လက္ခံမယ့္အစား မီးဖုိေခ်ာင္က လက္ႏွီးစုတ္သာ ဖက္အိပ္လုိက္ခ်င္ေတာ့တယ္။ ဒါဟာ အမ်ဳိးခ်စ္တဲ့ ျမန္မာတုိင္းရဲ႕စိတ္ပဲ။
ကဲ- အားအားရွိ ပေထြးဆီေျပးေျပးၿပီး သံေတာ္ဦးတင္ေနၾကတဲ့ ေရြးခ်ယ္ခံပါတီႀကီးက ႏုိင္ငံေရးသမားမ်ားကေရာ ဘာလုပ္ၾကမွာလည္း။ ႏုိင္ငံေတာ္ကုိ ဦးေဆာင္ခ်င္ၾကတယ္ဆုိ၊ ဦးေဆာင္ႏုိင္တယ္ ဆုိ။ ခ်စ္ၾကတယ္ဆုိ။ ဒီလုိဆုိလည္း ပေထြးဆီေျပးၿပီး နည္းနည္းေလာက္ေတာ့ ကယ္ပါယူပါ ေျပာၾကဦးေလ။ ျမန္မာေတြကေတာ့ ဒီက်က္သေရယုတ္တဲ့ေကာင္ေတြနဲ႔ အတူမေနခ်င္ၾကဘူးတဲ့ဗ်။ အစုိးရေျပာတာမဟုတ္ဘူး။ ျပည္သူေတြက ေျပာေနၾကတာ။ ေသခ်ာေအာင္ လက္မွတ္ထုိးေပးရမလား။ ခင္ဗ်ားတုိ႔ ပေထြးက ခင္ဗ်ားတုိ႔ဆုိ ယုံပါ့ဗ်ာ။ အဲ-ယုံခ်င္ေယာင္ေဆာင္တာလားေတာ့ မသိဘူးေပါ့ဗ်ာ။ ပေထြးလည္းမကယ္ႏုိင္၊ ခင္ဗ်ားတုိ႔လည္း မတတ္ႏုိင္ ဆုိရင္လည္း ဝန္ခံလုိက္ၾကေပါ့။ အခုေတာ့ၿငိမ္ေနလုိက္ၾကတာ၊ ႏွာေစးေနလုိက္ၾကတာ။ ထုတ္ဦးေလ ေၾကညာခ်က္၊ Rohingya ေတြကုိ ပါတီႀကီးက လက္မခံေၾကာင္းေလးေပါ့။ ျပည္သူေတြကုိ ကုိယ္စားျပဳတယ္ဆုိ။ အရင္တုံးကဆုိ ေစ်းထဲမွာ ကစြန္းရြက္သည္ ေလလည္တာကအစ ေၾကညာခ်က္ေတြ ေဝေဝဆာဆာ ထုတ္ခဲ့ေပမယ့္ အခုေတာ့ စာရြက္ကုန္ေနတယ္ထင္ပါရဲ႕။
အင္း- ေညာင္ဦးကမ္းပါးၿပဳိတာနဲ႔ မဆီမဆုိင္ စမၼာနဂုိရ္က ႏြားမႀကီးေပါင္က်ဳိးရတာမ်ဳိးလုိ၊ ထုိင္းႏုိင္ငံက လူ႔က်င့္ဝတ္ ျပႆနာက က်ဳပ္တုိ႔ျမန္မာႏုိင္ငံဆီ ေရာက္လာတာကုိ စိတ္ပ်က္ရတဲ့အထဲ တာဝန္မသိတတ္တဲ့ ေၾကညာခ်က္လုိင္စင္စီ ပါတီႀကီးေၾကာင့္ ပုိစိတ္ပ်က္ရတဲ့ အေၾကာင္း ရင္ဖြင့္လုိက္ပါရေစ။
(ေအာင္ဘု)
ထုိင္းႏုိင္ငံေရတပ္က သူတုိ႔ႏုိင္ငံထဲ ခုိးဝင္လာတဲ့ ဘဂၤါလီကုလားေတြကုိ လက္မခံဘဲ ျပန္လႊတ္လုိက္ တဲ့အျပင္ ေနာက္ျပန္မလာႏုိင္ေအာင္ဆုိၿပီး ေလွကစက္ေတြကုိျဖဳတ္ၿပီးမွ ျပန္လႊတ္လုိက္တယ္တဲ့။ ၾကားရစက ေတာ့ ရက္စက္လွေခ်လားဆုိၿပီး တစ္မ်ဳိးေလးျဖစ္ရေပမယ့္ ထုိင္းက တာဝန္ရွိသူတစ္ေယာက္ ေျပာစကားၾကားရ ေတာ့လည္း သူတုိ႔ကုိ ကုိယ္ခ်င္းစာမိပါတယ္။ သူေျပာတာက သူ႔ႏုိင္ငံမွာလည္း စား၊ ေရ၊ ရိကၡာကအစ သူ႔အတုိင္းအထြာနဲ႔သူမုိ႔ သူတုိ႔ႏုိင္ငံကုိေတာ့ မလာၾကပါနဲ႔တဲ့ ေျပာလာပါတယ္။ ဟုတ္တာေပါ့။ သူ႔ႏုိင္ငံသား လူဦးေရနဲ႔ သူ႔စားနပ္ရိကၡာ တြက္ခ်က္ထုတ္လုပ္ထားမွာကုိး။ ဝင္လာတဲ့လူေတြမွာလည္း အလုပ္လုပ္ႏုိင္သူက ဘယ္ေလာက္ပါလုိ႔ ထုိင္စားမယ့္သူက ဘယ္ေလာက္ပါမွန္းမေျပာႏုိင္ဘူးမဟုတ္လား။ ထားပါေတာ့ေလ။
အဓိပၸါယ္မရွိတာက ဒီအစုတ္ပလုတ္ဘဂၤါလီကုလားေတြကုိ သူတုိ႔ေလာက္မွ မခ်မ္းသာတဲ့၊ ဆင္းရဲလွပါခ်ည္ရဲ႕လုိ႔ သူတုိ႔တစ္ေျပာတည္းေျပာေနၾကတဲ့ က်ဳပ္တုိ႔ျမန္မာျပည္ဆီ တြန္းပုိ႔ေနတာကုိမႀကဳိက္တာ။ ဆင္းရဲတယ္ဆုိ၊ စားနပ္ရိကၡာ မလုံေလာက္ဘူးဆုိ၊ အခုက်ေတာ့ ထပ္ၿပီးေကၽြးဖုိ႔လူေတြတင္သြင္းျပန္ၿပီလား။ ယုတၱိမရွိလုိက္တာ။ က်ဳပ္တုိ႔ျမန္မာမ်ဳိးထဲမွာ အဲေလာက္စုတ္ျပတ္တဲ့၊ က်က္သေရယုတ္တဲ့အမ်ဳိးေတြ မရွိခဲ့ဘူးဗ်။ ဘယ္ကၾကည့္ၾကည့္၊ ညာကၾကည့္ၾကည့္ မီးေသြးခဲ ပုံသြင္းထားသလုိ ဘယ္လုိမွ ပုံေဖာ္လုိ႔မရတဲ့အမ်ဳိးက ျမန္မာႏုိင္ငံထဲကတဲ့လား။ ႀကံႀကီးစည္ရာဗ်ာ။ ဒီေကာင္ေတြဟာ ၁၈၂၄ ခုႏွစ္ အဂၤလိပ္-ျမန္မာ စစ္ပြဲအၿပီး အဂၤလိပ္ေတြက သူတုိ႔ရဲ႕ဆန္စပါးထုတ္လုပ္မႈလုပ္ငန္းအတြက္ တင္သြင္းလာတဲ့ လယ္ကူလီေတြသာလွ်င္ ျဖစ္တယ္။ ကူလီမ်ဳိးသာျဖစ္ၿပီး ျမန္မာမ်ဳိးမဟုတ္တာ အထင္အရွားပဲ။ အဂၤလိပ္ျပန္လွ်င္ သူတုိ႔လည္းျပန္ၾကေပါ့။ အေနၾကာတုိင္း ႏုိင္ငံသားျဖစ္ၾကရေတာ့မွာလား။ ျဖစ္သင့္တယ္ မျဖစ္သင့္ဘူးဆုိတာကုိ က်ဳပ္တုိ႔ တုိင္းရင္းသား ေတြကသာလွ်င္ ဆုံးျဖတ္မယ္ဗ်။ အျပင္က ဝင္မရႈပ္ၾကနဲ႔။ ရႈပ္တယ္ဗ်ာ။ တစ္ခါတည္း အေျဖေပးလုိက္ မယ္။ NO ပဲ။ ကမ ၻာတည္သေရြ႕ NO ပဲ။
က်ဳပ္တုိ႔ႏုိင္ငံသားေတြ အပင္ပန္းခံ ေဖာ္ထုတ္ထားတဲ့ လယ္ေျမေတြဟာ သူတုိ႔အတြက္ မျဖစ္ႏုိင္ဘူး။ ဘုရားေပးလုိ႔ရလာတဲ့ သယံဇာတေတြဟာ သူတုိ႔အတြက္မျဖစ္ႏုိင္ဘူး။ အမ်ဳိးခ်င္းတူပါတယ္လုိ႔ ဘယ္သူ႔သြားေမး ေမး မျငင္းႏုိင္တဲ့ သူတုိ႔ရဲ႕ဘဂၤလားျပည္ကုိျပန္ၾကပါလား။ အဲဒီတုိင္းျပည္ကလည္း ကုိယ့္အမ်ဳိးကုိယ္ျပန္ေခၚၾက ပါလား။ ဒီလုိအလြယ္ေလးျငင္းရုံနဲ႔ ၿပီးၾကေရာလား။
ျမန္မာေတြဟာ ေဖာ္ေရြတယ္။ ။ ကူညီတတ္တယ္။ ဧည့္ဝတ္ေက်ပြန္တယ္။ ဒါကမ ၻာသိပဲ။ ဒါေပမယ့္ ဧည့္သည္စစ္မွ ဧည့္ဝတ္ေက်ႏုိင္ေတာ့မေပါ့။ အိမ္ဦးတက္လာၿပီး ေနရာဦးမယ့္ ဟာမ်ဳိးေတြကုိ ျငင္းဆန္ဖုိ႔လည္း ဝန္မေလးဘူးဗ်။ ထစ္ကနဲရွိ ျမန္မာ၊ ထစ္ကနဲရွိျမန္မာနဲ႔ လုပ္ေနၾကေတာ့ ခက္သားလား။ အားနာပါးနာနဲ႔ လက္ခံေပးရေလာက္ေအာင္ကလည္း က်က္သေရမရွိလုိက္တာဗ်ာ။ ဒါႀကီးေတြ လက္ခံမယ့္အစား မီးဖုိေခ်ာင္က လက္ႏွီးစုတ္သာ ဖက္အိပ္လုိက္ခ်င္ေတာ့တယ္။ ဒါဟာ အမ်ဳိးခ်စ္တဲ့ ျမန္မာတုိင္းရဲ႕စိတ္ပဲ။
ကဲ- အားအားရွိ ပေထြးဆီေျပးေျပးၿပီး သံေတာ္ဦးတင္ေနၾကတဲ့ ေရြးခ်ယ္ခံပါတီႀကီးက ႏုိင္ငံေရးသမားမ်ားကေရာ ဘာလုပ္ၾကမွာလည္း။ ႏုိင္ငံေတာ္ကုိ ဦးေဆာင္ခ်င္ၾကတယ္ဆုိ၊ ဦးေဆာင္ႏုိင္တယ္ ဆုိ။ ခ်စ္ၾကတယ္ဆုိ။ ဒီလုိဆုိလည္း ပေထြးဆီေျပးၿပီး နည္းနည္းေလာက္ေတာ့ ကယ္ပါယူပါ ေျပာၾကဦးေလ။ ျမန္မာေတြကေတာ့ ဒီက်က္သေရယုတ္တဲ့ေကာင္ေတြနဲ႔ အတူမေနခ်င္ၾကဘူးတဲ့ဗ်။ အစုိးရေျပာတာမဟုတ္ဘူး။ ျပည္သူေတြက ေျပာေနၾကတာ။ ေသခ်ာေအာင္ လက္မွတ္ထုိးေပးရမလား။ ခင္ဗ်ားတုိ႔ ပေထြးက ခင္ဗ်ားတုိ႔ဆုိ ယုံပါ့ဗ်ာ။ အဲ-ယုံခ်င္ေယာင္ေဆာင္တာလားေတာ့ မသိဘူးေပါ့ဗ်ာ။ ပေထြးလည္းမကယ္ႏုိင္၊ ခင္ဗ်ားတုိ႔လည္း မတတ္ႏုိင္ ဆုိရင္လည္း ဝန္ခံလုိက္ၾကေပါ့။ အခုေတာ့ၿငိမ္ေနလုိက္ၾကတာ၊ ႏွာေစးေနလုိက္ၾကတာ။ ထုတ္ဦးေလ ေၾကညာခ်က္၊ Rohingya ေတြကုိ ပါတီႀကီးက လက္မခံေၾကာင္းေလးေပါ့။ ျပည္သူေတြကုိ ကုိယ္စားျပဳတယ္ဆုိ။ အရင္တုံးကဆုိ ေစ်းထဲမွာ ကစြန္းရြက္သည္ ေလလည္တာကအစ ေၾကညာခ်က္ေတြ ေဝေဝဆာဆာ ထုတ္ခဲ့ေပမယ့္ အခုေတာ့ စာရြက္ကုန္ေနတယ္ထင္ပါရဲ႕။
အင္း- ေညာင္ဦးကမ္းပါးၿပဳိတာနဲ႔ မဆီမဆုိင္ စမၼာနဂုိရ္က ႏြားမႀကီးေပါင္က်ဳိးရတာမ်ဳိးလုိ၊ ထုိင္းႏုိင္ငံက လူ႔က်င့္ဝတ္ ျပႆနာက က်ဳပ္တုိ႔ျမန္မာႏုိင္ငံဆီ ေရာက္လာတာကုိ စိတ္ပ်က္ရတဲ့အထဲ တာဝန္မသိတတ္တဲ့ ေၾကညာခ်က္လုိင္စင္စီ ပါတီႀကီးေၾကာင့္ ပုိစိတ္ပ်က္ရတဲ့ အေၾကာင္း ရင္ဖြင့္လုိက္ပါရေစ။
(ေအာင္ဘု)
No comments:
Post a Comment